వివాహ వ్యవస్థ - 3

 

(సప్తపది)

వివాహ వ్యవస్థ - 3 

వివాహ వ్యవస్థలో, సనాతన ధర్మం ప్రకారం రకరకాలుగా వివాహాలు జరుగుతూ ఉంటాయి. అతి ప్రసిద్ధమైన అందరూ సాధారణంగా అనుసరించే పద్ధతులు - మాంగల్య ధారణం, పాణిగ్రహణం, కన్యాదానం, సప్తపది, వీటిల్లో ఏదోక తంతు అయినా ఉంటుంది లేక అన్నీ కలిసి కూడా వివాహ మహోత్సవం జరుపుకుంటూ ఉంటారు. 

మాంగల్యధారణంలో , వరుడు వధువు మెడలో మూడు ముళ్ళు వేయడం జరుగుతుంది; మూడు ముళ్ళకర్థం: స్థూల, సూక్ష్మ, కారణ శరీరాలకు సంకేతం ఈ మూడు ముళ్ళు. మూడు  శరీరాలలోనూ ఇరువురూ ఒక్కటిగా ఉండాలన్నది ఆశయం.   

పాణిగ్రహణంలో వధువు చేయి, వరుడు చేతిలో పెట్టడం జరుగుతుంది. హార్ట్ఫుల్నెస్ సాంప్రదాయంలో సజీవ గురువు, గురుదేవులు, మాస్టర్,  సాన్నిధ్యంలో వధూవరులు, పూలదండలు మార్చుకున్న తరువాత (ముందుగా వధువు వరుడి మెడలో దండ వేస్తుంది, ఆ తరువాత వరుడు వధువు మెడలో దండ వేయడం జరుగుతుంది) వరుడు చేతిలో వధువు చేయి ఉంచి ఆశీర్వదించడం జరుగుతుంది. జీవితాంతం అలా ఒకరికొకరు కొనసాగాలని, వరుడు, వధువును ఆ విధంగా చూసుకోవాలని అర్థం. ఒక మహాత్ముని సమక్షంలో పాణి గ్రహణం చేయడం అనేది ఇరువురికీ అమితమైన బాధ్యతను సూచిస్తుంది. 

కన్యాదానం అంటే వధువు యొక్క తల్లిదండ్రులు తమ కుమార్తెను, కన్యను, వరుడిని మహావిష్ణువుగా భావించి, అంటే భగవంతునిగా భావించి తాము అపురూపంగా పెంచిపెద్దచేసిన కన్యను, అపరిమితమైన విశ్వాసంతో  ఆయన చేతిలో పెట్టి, అప్పుడప్పుడు వరుడి కాళ్ళు కడిగి (భగవంతుని పాదాలుగా భావించి), దానం చేయడం జరుగుతుంది. 

సప్తపది అనే నాల్గవ తంతులో అగ్నిహోత్రుని చుట్టూ, అగ్నిసాక్షిగా  వధూవరులిద్దరి చేత, అన్యోన్య దాంపత్యానికి అవసరమైన ఏడు వాగ్దానాలు, చేయిస్తారు.  కలిసి ఏడు అడుగులు వేస్తూ, అందుకే వీటిని సప్తపది అంటారు అంటే ఏడు అడుగులు వేస్తూ ఈ ప్రమాణాలు చేస్తారు. వీటినే పెళ్ళినాటి ప్రమాణాలు అని కూడా అంటారు. 

ఆ విధంగా వివాహ వ్యవస్థ ఒక పవిత్ర వ్యవస్థ, మానవ సమాజాన్ని క్రమశిక్షణలో ఉంచుతూ మనుగడకు ఉపయోగపడే మహత్తరమైన వ్యవస్థ. 

ఆధ్యాత్మిక దృష్టితో చూసినప్పుడూ, ఇది ఆలుమగలు పరిశుద్ధ ప్రేమతత్త్వాన్ని పెంపొందించుకునే అద్భుత వ్యవస్థ. తద్వారా ఆత్మసాక్షాత్కార దిశగా లేక భగవత్సాక్షాత్కార దిశగా తీసుకువెళ్ళేటువంటి పవిత్ర వ్యవస్థ. ప్రేమ, త్యాగాలను అనుభవపూర్వకంగా శిక్షణనిచ్చే వ్యవస్థ. రోజు-రోజుకూ మరింత మెరుగైన మానవుడిగా మారడానికి అనువైన, వీలుకల్పించే  శిక్షణాస్థలి, అద్భుత అవకాశం. ఇతరులను గురించి ఆలోచింపజేసే ఆశ్రమం గృహస్థాశ్రమం. 

వివాహ వ్యవస్థ - 2

 

(కన్యాదానం)

వివాహ వ్యవస్థ - 2 

వివాహం నా అవగాహన ప్రకారం ఒక దైవ కార్యం; ప్రకృతి నిర్వహించే కార్యం; ప్రేమకు సంబంధించిన కార్యం. 

దైవ కార్యం ఎందుకంటే, రెండు ఆత్మలు సరైన సమయంలో ఎదురుపడటం అనేది సంభవించేది దివ్యపరిణామం వల్ల మాత్రమే. 

ప్రకృతి కార్యం ఎందుకంటే రెండు ఆత్మల సంస్కారాలను బట్టి ఒక్కచోటుకు జేర్చేది ప్రకృతి కాబట్టి, ఆ రెండు ఆత్మల కలయిక, ఆ తరువాత పునరుత్పత్తి, ఇత్యాది కార్యాలు ప్రకృతికి సంబంధించినవి కాబట్టి. 

వివాహం ప్రేమకు సంబంధించినది, ఎందుకంటే వైవాహిక జీవనంలోనే ప్రేమ, త్యాగం వంటివి నేర్చుకునేది. పరిశుద్ధ ప్రేమకు దారితీసే ఒక నిగూఢ వ్యవస్థ వివాహ వ్యవస్థ. 

పరిశుద్ధ ప్రేమ అంటే, భయము, క్రోధము, మోహము, ఈర్ష్య, అహంకారము, ఇత్యాది వికారాలు పూర్తిగా తొలగిపోయిన ఆత్మ స్థితి, శుద్ధ ప్రేమ అంటే. అన్ని ఆధ్యాత్మిక సాధనలు, చివరకు ఈ పరిశుద్ధ ప్రేమ స్థితికి చేరుకోవడానికే ; అదే పరమ లక్ష్యం. అది కానట్లయితే అట్టి సాధనా పద్ధతులను వెనువెంటనే విడిచి పెట్టేయాలి. 

పరిశుద్ధ ప్రేమకు దారితీసే జీవన విధానంలో వివాహ వ్యవస్థ ఒక కీలకమైన భాగం, ఆధ్యాత్మిక సాధనలో ఒక ముఖ్యమైన అంగం. స్త్రీపురుష జీవనానికి సరైన దిశను ఏర్పరచేది ఈ వివాహ వ్యవస్థ. ఈ దిశ లేనట్లయితే, అది కేవలం పాశవిక జీవనంగా మిగిలిపోతుంది. 

వైవాహిక జీవితం యొక్క ప్రగాఢ ప్రాముఖ్యతను మనిషి జీవితంలో గుర్తించి, తదనుగుణంగా ఆలుమగలు తమ జీవితాలను సరిదిద్దుకోవడం, మానవాళి శ్రేయస్సుకు మంచిది. దీనికి హార్ట్ఫుల్నెస్ సహజ మార్గ ధ్యాన విధానం వంటి జీవన విధానం అనుసరించినట్లయితే, మానవ వికాసం త్వరితగతిని జరిగే అవకాశం చాలా ఉంది. 

వివాహ వ్యవస్థ - 1

(పాణి గ్రహణం)

వివాహ వ్యవస్థ - 1 

వివాహం అవసరమా? వివాహం చేసుకోవాలా, అక్కర్లేదా? అసలు వివాహ వ్యవస్థను ఎవరు ఏర్పాటు చేశారు, ఎలా మొదలయ్యింది? వివాహం చేసుకుంటే ఆడపిల్లలు యే వయసులో చేసుకోవడం శ్రేష్ఠం? మగ పిల్లలకు యే వయసు శ్రేష్ఠం?  వివాహం అయ్యాక వైవాహిక జీవనం శ్రేష్ఠంగా గడపాలంటే ఎలా? వైవాహిక జీవనానికి సముచిత అర్థం ఉండాలంటే ఏమి చేయాలి? 

ఈ ప్రశ్నలన్నీటికీ సమాధానాలు ఎవరికి వారు వెతుక్కుని, సంతృప్తికరమైన సమాధానాలు వచ్చే వరకూ జీవితాంతమూ తెలుసుకుంటూనే ఉండటం కొనసాగుగుతూనే ఉంటుంది. ఎందుకంటే అందరికంటే గొప్పగా మనిషికి తెలియజేసేది సాక్షాత్తూ జీవితమే, ప్రకృతే. కానీ జీవితం నేర్పిస్తే చాలా కఠినంగా నేర్పిస్తుంది, చాలా సమయము, జీవితమూ  రెండూ  వ్యర్థం అవుతాయి కూడా. అందుకే మనం పెద్దల విజ్ఞతను, వారిచ్చిన జ్ఞానాన్ని,  అనుసరించడానికి కొంతమంది ప్రయత్నం చేస్తూంటాము; కానీ ఎక్కడో అక్కడ మన తెలివితేటలు, మనలో ప్రతీదానికీ కారణం వెతుక్కునే తత్త్వం అడ్డు వస్తూనే ఉంటుంది. 

నా జీవితానుభవంలోనూ, పెద్దల మాట వినడంలోనూ , స్వంతంగా జీవితం నేర్పిన పాఠాల ద్వారానూ, సహజ మార్గ గురువుల బోధల ద్వారానూ, ఇప్పటి వరకూ తెలుసుకున్నది పంచుకునే ప్రయత్నం చేస్తాను, ఇక్కడ. 

పురుషులు సృష్టింపబడినది భర్తలవడానికి, స్త్రీలు జన్మించినది తల్లులుగా మారడానికేనని ఎక్కడో చదివినట్లు గుర్తు.  అప్పుడే వాళ్ళ జీవితం సార్థకం అవుతుంది. మానవజాతిని పునరుత్పత్తి చేసి వృద్ధి చేయడం, సమాజం పట్ల మానవులు చెయ్యవలసిన  కర్తవ్యం. ఇది వివాహ ధర్మం.  

(సశేషం ... )

ఆత్మ సాక్షాత్కారం - బాబూజీ

 

ఆత్మ సాక్షాత్కారం - బాబూజీ 

అభ్యాసి: ఆత్మ సాక్షాత్కార అనుభూతి ఎలా ఉంటుంది బాబూజీ? దాని అనుభవం మాకు మీరు ఇవ్వగలరా బాబూజీ?

బాబూజీ: ఎవరో ఒకసారి మా వద్దకు వచ్చి సవాలు చేయడం జరిగింది. అప్పుడు  వెంటనే ఒక్క నిమషంలోనే ఆత్మ సాక్షాత్కారంలో ఆఖరి స్థితి వరకూ అనుభవాన్ని ఇవ్వడం జరిగింది. ఆ తరువాత నా శక్తులన్నీ వెంటనే ఉపసంహరించుకోవడం జరిగింది. ఆతని పరిస్థితి అంతకు ముందులాగే తయారయ్యింది. ఈ సంఘటన 1957 లో అనుకుంటాను జరిగింది. ఆ సమయంలో నన్ను కలవడానికి షాహాజహానుపూర్ రావడం జరిగింది. వాళ్ళల్లో ఒకరు, "ప్రాచీన కాలంలో ఋషులు, మునులు నిముషాల్లో సాక్షాత్కారం చేయించేసేవారట" అన్నాడు. "కావచ్చు, బహుశా చేయించేవారేమో. మన దగ్గర మాత్రాం సమయం పడుతుంది మరి" అన్నాను. ఇలా మాట్లాడుతూనే అతన్ని ఆత్మసాక్షాత్కారం యొక్క ఆఖరి స్థితి వరకూ తీసుకెళ్ళడం జరిగింది. ఆ తరువాత ఈ ప్రశ్నలు అతన్ని అడిగాను:

"నీ శరీరం ఉందా?" "లేదు" అన్నాడు. 

"నీ ఆత్మ ఉందా?" అని అడిగాను. "లేదు" అన్నాడు. 

"మరేముంది?" అని అడిగాను. "యేమీ లేదు బాబూజీ" అన్నాడు. 

"ఇదే సాక్షాత్కారం యొక్క ఆఖరి స్థితి" అని చెప్పాను. 

ఆ తరువాత నా శక్తులన్నీ పూర్తిగా ఉపసంహరించుకున్నాను. అతనున్న పూర్వ స్థితికి తిరిగి వచ్చేశాడు. ఆ స్థితిని శాశ్వతంగా ఉండేట్టు చేయమని ఎంతో బ్రతిమాలాడు. "చూడు నాయనా! మేమెప్పుడూ ఎవరితోనూ వాగ్దానాలు చెయ్యం. కానీ నేను నీకు మాట ఇస్తున్నాను ఇచ్చేస్తాను, కానీ ముందు నువ్వు ఎమ్. ఎ. పూర్తి చేసిరా" అని చెప్పాను. 

అభ్యాసి: బాబూజీ అతను వస్తే ఆయనకు సాక్షాత్కార అనుభవం ఇచ్చేస్తారా? 

బాబూజీ: వాగ్దానం చేశాను కదా. తప్పక ఇస్తాను. కానీ ముందు అతను ఎం. ఎ. పూర్తి చేసి రానీ. నేను కూడా నా వాగ్దానాన్ని నిలబెట్టుకుంటాను. 

కొంతమంది ఎలాంటి ప్రశ్నలు వేస్తారంటే వాటికి జవాబు చెప్పడం అసాధ్యమవుతుంది. ఒకవేళ జవాబు ఇస్తే అది వాళ్ళకు అర్థం కాదు. 

ఒకసారి ఒక సజ్జనుడు లాలాజీని, భగవంతుడు సృష్టిని ఎందుకని  సృష్టించాడంటారు? అని అడిగాడు. 

దానికి లాలాజీ: ఆ సమయంలో నువ్వు గాని నేను గాని లేము అక్కడ, లేకపోతే అక్కడే ఆపేసి ఉండేవాళ్ళం, అని సమాధానాం ఇచ్చారట. 

అలాగే మరొక వ్యక్తి లాలాజీని "భగవంతుడు మీద మీ ఆలోచనలు ఎలా ఉన్నాయి?" అని అడిగాడు. దానికి లాలాజీ మౌనంగా ఉండిపోయారు. కాస్సేపు తరువాత ఆ వ్యక్తి మళ్ళీ ఆ ప్రశ్నను అడిగాడు. దానికి లాలాజీ, "మీకు ఇప్పటికే సమాధానం చెప్పానని అనుకుంటున్నాను." అని అన్నారట. 

 

బాబూజీ గ్రంథాలు చదువుతూ ఉన్నప్పుడు ప్రాణాహుతి ప్రసరణ

 

బాబూజీ గ్రంథాలు చదువుతూ ఉన్నప్పుడు ప్రాణాహుతి ప్రసరణ 

అభ్యాసి: బాబూజీ, మీరు రచించిన గ్రంథాలు ప్రాణాహుతిని ప్రసరిస్తున్నట్లుగా అనిపిస్తుంది. 

బాబూజీ: నిజంగా ఇలాంటి అనుభవం నీకు జరిగిందా?

అభ్యాసి: అందుకే కదా మిమ్మల్ని అడుగుతున్నాను బాబూజీ. 

బాబూజీ: నీ అనుభవం సరైనదే. అన్నిటికంటే ఎక్కువ నేను వ్రాసిన సహజ మార్గ దశనియమాలపై వ్యాఖ్య అనే పుస్తకం నుండి ఈ అనుభూతి మీకు కలుగుతుంది.  

అభ్యాసి: అది నాకు తెలియదు కానీ మీ పుస్తకాలు చదువుతూ  ఉంటే మాత్రం  ప్రాణాహుతి ప్రసరణ ప్రారంభమైపోతుంది. 

బాబూజీ: సహజ మార్గ దశ నియమాల వ్యాఖ్య అనే పుస్తకం నుండే ప్రాణాహుతి ఎక్కువగా ఎందుకు వస్తుందో తెలుసా?  ఎందుకంటే ఆ పుస్తకం నేను వ్రాయలేదు కాబట్టి. 

అభ్యాసి: ఎందుకని బాబూజీ? అందులో మీ పేరే ఉంది గదా?!

బాబూజీ: విను. ఒకసారి నా గురుభాయ్ పండిత రామేశ్వర ప్రసాద్ మిశ్రా గారు మా ఇంటికి వచ్చారు. అనేక విషయాలు చర్చించిన తరువాత, మిషన్ లోని దశ నియమాలపై వ్యాఖ్యను దయచేసి వ్రాయించండి అని కోరడం జరిగింది. సోదరా, ఇది లాలాజీకి సంబంధించిన విషయం, నేనెలా వ్రాయించగలను? అన్నాను. డానికాయన మీరు కచ్చితంగా వ్రాయించగలరు అన్నాడు. సరే అయితే నాకు కొంచెం ఆలోచించడానికి సమయం కావాలన్నాను.  సరే ఎంత సమయం కావాలి? అని అడిగారు. మేము ఆరు నెలల సమయం కావాలన్నాము. వారు తన డైరీలో వ్రాసుకుని, మరికొన్ని సంభాషణల తరువాత ఇంటికి వెళ్ళడం జరిగింది. సరిగ్గా 6 నెలల తరువాత, కాగితం కాలం తీసుకుని వచ్చి, ఇప్పుడు చెప్పండి భాయ్ అన్నారు. ఏమి వ్రాయించమంటారు? అని అడిగాను. మీరే చెప్పారు గదా, ఆరు నెలల తరువాత దశ నియమాలపై వ్యాఖ్య వ్రాయిస్తామని చెప్పారు గదా? అన్నారాయన. సోదరా! నిజంగా నేను మరచిపోయాను. అస్సలు దీని గురించి ఆలోచించలేదు. "అదేమీ కుదరదు, మీరిప్పుడు వ్రాయించవలసినదే" అన్నారాయన. సరే అయితే, వ్రాయండి అన్నాను. అలా నేను చెప్తూ పోయాను, ఆయన వ్రాస్తూ వెళ్ళారు. ఈ విధంగా మూడు సిట్టింగుల్లో దశ నియమాల వ్యాఖ్య వ్రాయించడం జరిగిపోయింది. పై నుండి ఆలోచనలు వస్తూ పోయాయి, మేము చెబుతూ పోయాం; మేము కేవలం ఒక మాధ్యమంగా ఉన్నాం అంతే. దశ నియమాల వ్యాఖ్య వ్రాయడం పూర్తయిన తరువాత ఒక అనుబంధం వ్రాయాలనుకున్నాను. రెండు-మూడు వాక్యాలు అదనంగా వ్రాద్దామనుకున్నాను. కానీ ఒక్క ఆలోచన కూడా రానే లేదు. ఇప్పుడు మీకు అర్థమయ్యిందా?

గురువుకి, ఈశ్వరుడికి తేడా ఏమిటి? - బాబూజీ

 

గురువుకి, ఈశ్వరుడికి తేడా ఏమిటి? - బాబూజీ 

అభ్యాసి: బాబూజీ, గురువుకి, ఈశ్వరుడికీ తేడా ఏమిటి? 

బాబూజీ: ఈశ్వరుడికి మనసు ఉండదు. ఆయనకు కూడా మనసు ఉండుంటే ఆయన కూడా ఈ సంస్కారాల ఉచ్చులో ఇరుక్కుపోయి ఉండేవాడు; జనన-మరణాల బంధాల్లో చిక్కుకుపోయేవాడు. 

ఈశ్వరుడు తన వంటి వాడిని మరొకరిని తయారు చేయలేడు. కానీ మనం మనలాంటి వాళ్ళని కొన్ని వేల మందిని సృష్టించగలం. 

అభ్యాసి: బాబూజీ, అభ్యాసి చాలా పుస్తకాలు చదవాల్సి ఉంటుందా? 

బాబూజీ: నేను వ్రాసిన ఈ నాలుగు పుస్తకాలు (సత్యోదయం, సహజ మార్గ దృష్ట్యా, రాజా యోగ ప్రభావము, అనంతుని వైపు, సహజ మార్గ దశనియమాల వ్యాఖ్య) పరిపూర్ణమైనవి. వీటిని దాటి యే జ్ఞానమూ లేదు. 

అభ్యాసి: బాబూజీ అప్పుడప్పుడు ధ్యానంలో నాకు వెలుగు కనిపిస్తూ ఉంటుంది. 

బాబూజీ: యదార్థ తత్త్వం పదార్థంతో సంపర్కమైనప్పుడు ఈ వెలుతురు కనిపిస్తుంది. 

ఎవరైతే మహామాయ క్షేత్రాన్ని దాటి ఉంటారో, వాళ్ళు కేవలం ఆధ్యాత్మిక క్షేత్రంలో మాత్రమే అద్భుతాలు చేయగలుగుతారు. అందుకే ప్రాపంచిక విషయాల అవసరం వచ్చినప్పుడు, మేము ఈ పనిని ప్రిసెప్టర్లకు అప్పగిస్తూ ఉంటాం; వాళ్ళు మహామాయ క్షేత్రానికి దిగువన ఉండటం వల్ల. 

కామం, క్రోధం, అహం - బాబూజీ

 

కామం, క్రోధం, అహం - బాబూజీ 

అభ్యాసి: బాబూజీ, కామం, క్రోధం పూర్తిగా తొలగించలేమా? 

బాబూజీ: కామం, క్రోధం, అహం, లోభం, మోహం ఈ మూడున్నాయి. వీటిల్లో లోభాన్ని, మోహాన్ని పూర్తిగా తొలగించేసుకోవచ్చు. ఎందుకంటే అవి మనిషి సృష్టించుకున్నవి కాబట్టి. కామం, క్రోధం అహంకారం - ఇవి భగవంతుడు సృష్టించినవి. వీటిని పూర్తిగా నాశనం చేయలేము. కానీ, వీటిల్లో మితం ఉండేలా చూసుకోవచ్చు. అవసరమైనప్పుడు వస్తాయి, అవసరమైన పని చేసుకుంటాయి, అవసరమైనప్పుడు వెళ్ళిపోతాయి. 

ఒకవేళ కోపాన్ని పూర్తిగా తొలగించేస్తే మనిషి నిష్క్రియకు లోనవుతాడు; యే పనీ చేయకుండా ఉండిపోతాడు. అలాగే కామాన్ని పూర్తిగా తొలగించేస్తే తెలివితేటలు, బుద్ధి కూడా పని చేయడం మానేస్తుంది. ఎందుకంటే కామానికి, క్రోధానికి మూల కేంద్రం ఒక్కటే కాబట్టి. 

మేము అయితే ఎవరినీ నపుంసకులుగా గాని, దరిద్రులుగా గాని చేయదలచుకోలేదు, కేవలం మనిషిని మనిషిగా చేయాలనుకుంటున్నాం. 

అహాన్ని నాశనం చేస్తే మనిషి మృత్యువు అక్కడికక్కడే సంభవిస్తుంది. అందుకే ఎవరికైనా మోక్షం ఇచ్చినప్పుడు, కొంత అహాన్ని అలాగే మిగల్చడం జరుగుతుంది; దాన్ని అంతిమ క్షణంలో శుభ్రం చేయడం జరుగుతుంది.