భక్తి

 

భక్తి 

శ్రద్ధ లేని భక్తి, భక్తి కాదు; శ్రద్ధ బీజం అయితే భక్తి పర్యవసానం.

శ్రద్ధ యొక్క అభివ్యక్తీకరణే భక్తి. భక్తి అంటే దైవం పట్ల ప్రేమ, సమర్పణ భావం, నిరంతర స్మరణతో కూడిన అంకితభావం. భక్తి ప్రయత్నిస్తే వచ్చేది కాదు. హృదయ శుద్ధి జరిగినప్పుడు అప్రయత్నంగా కలిగేది భక్తి. భక్తి కేవలం ఉద్వేగపూరితమైనది కాదు, భక్తి భాగ్యవంతునితో ఏడాతెగకుండా ఉండే ప్రేమతో కూడిన లోతైన సంబంధం. 

భగవంతుడు దూరంగా ఎక్కడో లేడు, ఈ హృదయంలోనే ప్రియతముడిగా ఉన్నాడంటూమది భక్తి. భగవంతుని ప్రేమించాలనుకున్నవారికి యేదీ అడ్డు రాదు; భక్తికి యేదీ అడ్డు లేద; విధులు లేవు. ప్రేమించేది హృదయంతో. ప్రేమే దైవం, దైవమే ప్రేమ అంటుంది భక్తి. 

ప్రేమ ఉన్నచోట భయం ఉండదు. 

సమర్పణ ఉన్నచోట అహం ఉండదు. 

భక్తి అహాన్ని కరిగించి ఆత్మను ఆవిష్కరిస్తుంది. 

భక్తి పండితులకు, పామరులకూ అందరికీ సరళమే. అందరికీ అందుబాటులో ఉండేది. 

భక్త్యా మాం అభిజానాతి - శ్రీకృష్ణ భగవానుడు, భగవద్గీత 

భక్తి ద్వారా మాత్రమే నిజంగా నన్ను తెలుసుకోగలుగుతారు. 

"నేను" నుండి "నీవే" వరకూ చేసే ప్రయాణమే భక్తి; చివరికి ఒక్కటే మిగులుతుంది. 

ప్రేమ వేగంగా గమ్యానికి చేరుస్తుంది; బుద్ధి నెమ్మదిగా చేరుస్తుంది; అందుకే భక్తి శ్రేష్ఠం.  

భక్తిలో మహాభావ స్థితి ఎలా ఉంటుందంటే:

అక్కడ అహం పూర్తిగా కరిగిపోతుంది. 

దైవంతో వేరుగా ఉన్న భావన అదృశ్యమవుతుంది. 

బ్రహ్మ పదార్థం శుద్ధ ప్రేమ యొక్క తత్త్వంగా సాక్షాత్కరిస్తుంది. 

(భక్తిని గురించి మరింత లోతైన అవగాహన కోసం దయచేసి నారద భక్తి సూత్రాలు అనే గ్రంథాన్ని అధ్యయనం చేయగలరు.)

నారద భక్తి సూత్రాల ప్రకారం భక్తే పరమ గమ్యం. దైవత్వం పట్ల పరమప్రేమే భక్తి. ఆ ప్రేమ అకారణ ప్రేమ అయి ఉండాలి, బేషరతు ప్రేమ అయి ఉండాలి, ఎడతెగని ప్రేమ అయి ఉండాలి, పరిపూర్ణ ప్రేమ అయి ఉండాలి - అదే పరమ ప్రేమ అంటే. భక్తి స్వభావం అమృతాన్ని పోలి ఉంటుంది. 

నిజమైన భక్తుని లక్షణాలు ఎలా ఉంటాయి ?

వినమ్రత కలిగి ఉండాలి 

ద్వేషం, కోపం, అసూయ నుండి విముక్తి పొందినవాడై ఉండాలి 

సకల జీవుల పట్ల కరుణ కలిగి ఉండాలి 

అందరిలోనూ దైవాన్ని చూసేవాడై ఉండాలి 

భగవదేచ్ఛకు సంపూర్ణంగా సమరపితుడై ఉండాలి. 

సహజ మార్గం ప్రకారం భక్తి:

భక్తి సహజమైనది.   

భక్తి మౌనంతో కూడినది. నిశ్శబ్దంగా జరిగేది. 

మాస్టర్ మార్గదర్శనంలో కొనసాగేది భక్తి. 

భక్తి ప్రత్యక్షంగా సాధించేది: నిత్యం ధ్యానం ద్వారా, శుద్ధీకరణ ద్వారా, ప్రార్థన ద్వారా, నిరంతర స్మరణ ద్వారా, సేవ ద్వారా. 

భక్తికి పరాకాష్ఠ ఏకత్వమే - భాగ్యవంతునితో ఏకత్వం సాధిచడమే. 

ఒక్క వాక్యంలో చెప్పాలంటే:

హృదయం సాధన ద్వారా శుద్ధి చేయబడి, ప్రాణాహుతి ద్వారా సున్నితపరచబడి, సూక్ష్మీకరించబడి, మాస్టర్ పట్ల శరణాగతి భావంతో ఉండే హృదయం సహజంగా దివ్యత్వం వైపు ప్రవహిస్తుంది. ఈ ప్రవాహాన్నే భక్తి అని అంటారు.