మూడు పరిచయాత్మక సిట్టింగుల ప్రాముఖ్యత ఏమిటి? - దాజీ

 

పైన వీడియో లింక్ ను క్లిక్ చెయ్యండి - దాజీ ఆంగ్ల ప్రసంగం 

మూడు పరిచయాత్మక సిట్టింగుల ప్రాముఖ్యత ఏమిటి? - దాజీ 

నా దృష్టిలో ఈ మూడు పరిచయాత్మక ధ్యాన సిట్టింగులు మనలను ఎన్నో రకాలుగా తయారు చేస్తాయి. దిశానిర్దేశనం చేయడం లాంటిది ఈ ప్రక్రియ. మొదటి రోజు ధ్యానించడం ఎలాగో నేర్పించడం జరుగుతుంది. రెండవ రోజు మనలను మనం యే విధంగా శుద్ధీకరించుకోవాలి అనేది నేర్చుకుంటాం. మూడవ రోజు ఆ భగవంతునికి ప్రార్థన యే విధంగా నివేదించాలన్నది తెలుసుకుంటాం.

ధ్యానంలో మనం ఎప్పుడూ మాట్లాడుకునే ప్రాణాహుతిని ఎలా అందుకోవాలి, మన హృదయాన్ని ఆ ప్రసరణను అందుకునే విధంగా ఎలా ఉంచుకోవాలి? అయితే మన పరాశిక్షకులు, మన ట్రైనర్ మన హృదయం అవసరమైనప్పుడల్లా ఈ ప్రాణాహుతిని అందుకునేలా మనపై ఆధ్యాత్మిక కార్యాన్ని చేయడం జరుగుతుంది. ఆ తరువాత ఈ ప్రక్రియ తనంతతానుగా పనిచేయడం ప్రారంభిస్తుంది. ఉదాహరణకు అర్థరాత్రి రెండు గంటలకు మీకు ధ్యానం చేయాలనిపించిందనుకోండి. అప్పుడు కళ్ళు మూసుకొని ప్రాణాహుతిని ఆవాహన చేశారనుకోండి. వెంటనే ప్రాణాహుతి ప్రసారాన్ని అందుకోవడం ప్రారంభిస్తారు. ఇదంతా ఆ మూడు పరిచయాత్మక  సిట్టింగుల ప్రభావమే. రెండవ విషయం ఏమిటంటే ఈ సిట్టింగులు మనలను ఆ మూలంతో అనుసంధానం చేస్తాయి. మరొక విష్యయం ఏమిటంటే, మనం శుద్ధీకరణ చేసుకునే ముందు చేసుకునే సంకల్పం – “నాలోని జటిల తత్త్వాలు, మలినాలు నా వ్యవస్థలో నుండి బయటకు వెళ్ళిపోతున్నాయన్న సంకల్పం పని చేయడం ప్రారంభిస్తుంది ఈ మూడు సిట్టింగుల వల్ల. ఆ విధంగా మనలను మనమే ఈ శుద్ధీకరణ ప్రక్రియ ద్వారా సరళంగా, శుద్ధిగా తయారవ్వాలన్న ఆదేశాన్ని ఇచ్చుకోగలిగే పరిస్థితి ఏర్పడుతుంది.

ఇక ప్రార్థన. ప్రార్థన నా దృష్టిలో, సహజ్ మార్గ్, హార్ట్ఫుల్నెస్ దృష్ట్యా మనం భగవంతుడిని యేమీ అడగటం లేదు. కేవలం నీవే నా జీవిత యదార్థ లక్ష్యం అంటున్నాం అంతే. నన్ను లక్ష్యాన్ని చేరుకోనివ్వకుండా అడ్డు పడుతున్నది కేవలం నా కోరికలే. నాకు అవరోహయలుగా ఉన్నవి ఇవే. దానికి పరిష్కారం కేవలం నీవు మాత్రమే; నన్ను ఈ పరిస్థితి నుండి బయటకు తీయగల శక్తివి, దైవానివి నీవు మాత్రమే అంటున్నాం అంతే. తద్వారా మనలను ముందుకు వెళ్ళనివ్వకుండా చేస్తున్నావేమిటో మనం గుర్తిస్తున్నాం; అలాగే మనలను ఈ స్థితి నుండి విముక్తిని కలిగించడంలో భగవంతుని పాత్రను కూడా మనం గుర్తిస్తున్నాం. అలా మనం ముందుకు సాగుతూ ఉంటాం.

ప్రార్థన నా దృష్టిలో, శ్రేష్ఠంగా ఎప్పుడుంటుందంటే మన హృదయం శూన్యంగా ఉన్నప్పుడు; శూన్యం అంటే యేమీ లేనప్పుడు, యే కోరికాలూ లేనప్పుడు. నాకు భగవంతుని వద్ద నుండి యేమీ కోరడం లేదు; యేమీ వద్దు కూడా; కానీ నాకు కావలసినది కేవలం నువ్వు మాత్రమే; అది మాత్రం నిరాకరించకు ప్రభూ అని అనడం. అంతే. మనం గనుక అటువంటి అపరిమితమైన శూన్యాన్ని మన హృదయంలో సృష్టించుకున్నట్లయితే, ఆయన తనంతట తానే దిగి వస్తాడు. ఆ శూన్యం గనుక కొంచమే ఉన్నట్లయితే ఎంత ఆహ్వానించగలం? మనం గనుక భగవంతుని అపరిమితుడిగా భావించినట్లయితే, మనం సృష్టించుకునే శూన్యత కూడా అపరిమితంగానే ఉండాలి. ఇందులో కొంచెం కూడా రాజీ పడటానికి లేదు; కాస్త కూడా హృదయంలో చెత్త ప్రోగవకూడదు. చివరికి గాఢమైన భక్తి కూడా అడ్డు పడొచ్చు. అయినా అక్కడ మనం జోక్యం చేసుకోం. అవి ప్రారంభదశలో అనుసరించే మార్గాలు కాబట్టి. మనం వాళ్ళని ఆపం. మనం ప్రస్తుతం చేస్తున్న ధ్యానం కూడా చివరిలో అవరోధంగా మారుతుంది. కానీ మనం ఆ విషయానికి తరువాత వద్దాం. ప్రస్తుతాయికి ధ్యానం మనం అక్కడికి చేరుకునే సాధనంగా తీసుకుందాం; ఆ తరువాత చివరికి ధ్యానానికి కూడా వీడ్కోలు పలుకుతాం; మన యాత్రలో యేదొక దశలో అన్నీ ఆగిపోవలసిందే. మీఋ ఆ స్థాయికి చేరుకున్నప్పుడు మీకు తప్పక తెలుస్తుంది.